ചരിത്രം

സ്ഥലനാമ ചരിത്രം

കടുങ്ങല്ലൂർ പ്രദേശത്തിന്റെ സ്ഥലനാമങ്ങൾ വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് രൂപം കൊണ്ടതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. രാമായണകഥ പ്രകാരം രാവണൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ സീതയെ അപഹരിച്ച് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ജടായുവിനെ ആക്രമിച്ചു വീഴ്ത്തി. ജടായുവിന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ പതിച്ചതായാണ് ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്. വാൽഭാഗം ഭൂസ്പർശം ചെയ്ത സ്ഥലം “തിരുവാലൂർ”, നടുഭാഗം വീണ സ്ഥലം “നടുങ്ങല്ലൂർ” (പിന്നീട് “കടുങ്ങല്ലൂർ” ആയി രൂപാന്തരപ്പെട്ടതാകാം), വായ് ഭാഗം പതിച്ച സ്ഥലം “ആലുവ” എന്നിങ്ങനെയാണ് ഈ സ്ഥലനാമങ്ങൾ ഉണ്ടായതെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ട്.

മറ്റൊരു വിശ്വാസപ്രകാരം ഭൂമിക്കടിയിൽ സ്ഥിരമായി കഴിയുന്ന നാഗത്തിന്റെ വാൽ, നടു, വായ് എന്നീ ഭാഗങ്ങൾ ഈ പ്രദേശങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. “കീർത്തിപെട്ട ഇടം” എന്നർത്ഥമുള്ള “മുപ്പെറ്റയിടം” കാലക്രമത്തിൽ “മുപ്പത്തടം” ആയി മാറിയതായും കരുതപ്പെടുന്നു.

പ്രശസ്ത തച്ചുശില്പിയായ പെരുന്തച്ചൻ തന്റെ മകന്റെ കഴിവിൽ അസൂയകൊണ്ട് ഉളി എറിഞ്ഞതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം “ഉളിയന്നൂർ” എന്ന സ്ഥലനാമത്തിന്റെ ഉത്ഭവവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

കടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഓലക്കുട നിർമ്മിച്ചിരുന്ന കണിയാൻമാർ താമസിച്ചിരുന്ന പ്രദേശമാണ് “കണിയാൻകുന്ന്”. ഇവിടെ ഇന്നും കണിയാൻ കുടുംബങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

പഞ്ചായത്ത് പ്രദേശത്ത് ചില ഗുഹകളും കണ്ടെത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മുപ്പത്തടത്തിനടുത്ത് പെരിയാർ തീരത്ത് കണ്ടെത്തിയ ഗുഹകൾ പാണ്ഡവർ രക്ഷപ്പെടാൻ ഉപയോഗിച്ച മാർഗ്ഗത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണെന്നും, അല്ലെങ്കിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോട്ടയിൽ നിന്നുള്ള ഭൂഗർഭ പാതകളുടെ ഭാഗമാണെന്നും വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

പ്രാദേശിക ചരിത്രം

ആലങ്ങാട്–പറവൂർ പ്രദേശങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് ആലങ്ങാട് സ്വരൂപത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു. ടിപ്പുസുൽത്താന്റെ പടയോട്ടത്തെ തുടർന്ന് ഈ പ്രദേശം കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായി. പിന്നീട് 1790-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവർണർ ജനറൽ ലോർഡ് കോൺവാലിസിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥതയിൽ ഉണ്ടായ കരാറനുസരിച്ച് ഈ പ്രദേശങ്ങൾ തിരുവിതാംകൂറിന് കൈമാറപ്പെട്ടു.

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഈ പ്രദേശം സാംസ്കാരികമായി മുന്നേറ്റം കൈവരിച്ചു. ക്ഷേത്രകലകൾക്ക് വലിയ പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്നു. ചില സമുദായങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ ഗൂഢഭാഷകൾ (മൂലഭദ്രം, ചോണഭാഷ എന്നിവ) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം വ്യാപകമാകുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ വിൽപ്പാട്ട്, പുള്ളുവൻ പാട്ട്, നന്തുണിപ്പാട്ട് തുടങ്ങിയ നാടൻ കലാരൂപങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. മുപ്പത്തടം കൈനിക്കര ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ ആറു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ നടത്തിയിരുന്ന “ഓത്തൂട്ട്” ചടങ്ങ് ഏറെ പ്രശസ്തമായിരുന്നു.

മതമൈത്രിയുടെ ഉജ്ജ്വല ഉദാഹരണമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. ഹിന്ദു, മുസ്ലിം, ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹങ്ങൾ പരസ്പരം മതാചാരങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു സഹജീവിതം നയിച്ചിരുന്നു.

1936-ലെ ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരത്തിന് ശേഷവും അവര്‍ണർക്കുള്ള അവകാശങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ കുറച്ച് കാലം കൂടി വേണ്ടി വന്നു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇവിടെ സ്ഥാപിതമായി. പിന്നീട് ഇവ ലോവർ പ്രൈമറി സ്കൂളുകളായി വികസിച്ചു. 1928-ൽ മുപ്പത്തടത്തും സ്കൂൾ സ്ഥാപിതമായി. 1979-ൽ പ്രദേശത്ത് ആദ്യ ഹൈസ്കൂൾ ആരംഭിച്ചു.

സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കം 1925-ൽ പടിഞ്ഞാറെ കടുങ്ങല്ലൂരിൽ സ്ഥാപിതമായ സഹകരണ സംഘത്തിലൂടെയാണ്. തുടർന്ന് 1928-ൽ ഏലൂക്കര സഹകരണസംഘവും, 1943-ൽ കിഴക്കേ കടുങ്ങല്ലൂർ സംഘവും, 1966-ൽ മുപ്പത്തടം സംഘവും ആരംഭിച്ചു.

ഗ്രന്ഥശാല പ്രസ്ഥാനവും ഇവിടെ ശക്തമായിരുന്നു. 1945-ൽ സാഹിത്യപോഷിണി വായനശാല, 1948-ൽ മംഗളോദയം വായനശാല, 1952-ൽ യുവജന സമാജം വായനശാല എന്നിവ സ്ഥാപിതമായി. ഇവ കലാ-സാഹിത്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറി.